Her şeyi terketmek mümkün gibi hayatta. Fakat insanın terkedilmişliğini terk edememesi nasıldır bilir misin? Yanındaki için ölümün bile yakasına yapışıp hesap soracak cüreti bulmuş insan, öyle bir terkedilir ki bazen; sıkışıp kalır küçük bir zaman dilimine. Ölümü arzular olur. Altından girip üstünden çıkar. Zamanın içinde zaman vardır. Kaçıp kurtulmak mı? Heyhat! Ona ancak zaman koridorlarında bedbaht olmak vardır.

Asıl terk edilmişliğini terk edemez insan. Çünkü bazen o kadar ağırdır ki büyük lafların bedeli. Ömrü yetmez ödemeye. Birkaç ömür daha çıkarır ömründen. Sözlerinden söz çıkarır. Ama yine de yetmez. Bu yüzden de terkerdemez işte terk edilmişliğini…

Bilgi Paylaştıkça Çoğalır;
Yusuf

Yusuf

Bir Mühendis.

Önerilen makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.