Sanki yıllardır üzerime yağan ve kimsenin görmediği yağmurlar altında ıslanıyor gibiyim. Nereye gitsem beraberimde götürüyorum, ne yapsam dindiremiyorum bu yağmurları. Öylesine ıslanıyorum ki kimseler farkedemiyor gözyaşlarımı. Daha dokunmadan ıslatıyorum tüm mısraları. Suya yazıyorum bitmeyen acılarımı. Sanki yıllardır tek arkadaşım, bu yağmurlar. Kimsesizlik ateşinde kavrulan bedenimi sarıp sarmaladılar. Ruhumun her parçasında bir piyes gibi ulu orta sergilenen suskunluğuma şahit oldular. Cehaletimin bedeli, bencilce sevmenin acınası gerçeği, yalnızlığımın tek tesellisi bu görünmez yağmurlar…

Bilgi Paylaştıkça Çoğalır;
Yusuf

Yusuf

Bir Mühendis.

Önerilen makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.